ยังคิดถึงอยู่

แทบจะจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายผมกลับมาที่นี่เมื่อไหร่ อยู่ดีๆก็คิดถึงไดอิสขึ้นมาจับใจ เพิ่งรู้ว่าที่ที่เราเคยลืมไปแล้ว กลับเป็นที่ที่รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก ผมหายจากที่นี่ไปนานมาก จนพอย้อนดูไดเก่าๆ ภาพแห่งความทรงจำก็เริ่มกลับมา (กลับมาไม่มากนักหรอกครับ เพราะขี้เกียจเขียนสมัยก่อน 55)

ยิ่งหลังๆมีเวปใหม่ๆ เช่นFacebook หรือ Twitter เข้ามา ก็ยิ่งทำให้เจอผู้คนมากขึ้น กลายเป็นsocial networkที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนบางทีทำให้รู้สึกว่า การจะระบายอะไรออกไป ต้องระวังเหลือเกิน เดี๋ยวคนโน้นคนนี้คนนั้นอ่านแล้วเข้าใจผิดๆถูกๆ อาจทำให้มีผลกระทบกับชีวิตจริงที่ดันมาโยงกันในโลกsocial network

วันนี้รู้สึกเหงาๆและทุกข์ๆบอกไม่ถูก ไม่รู้ทำไม

ขอบคุณไดอิส ที่ยังคงมีอยู่ ไว้ว่างๆ ผมจะเข้ามาใหม่นะ

^^

Good luck and enjoy your life krub everyone :)